Jelmer's Infostek
uw dagelijkse portie commentaar,
verzorgd door Jelmer Uitentuis
Het einde van de Arbeiderspartij
De meerderheid van Likud in Israel zal vergroten en daarmee vervliegt hoop op een vredesproces
Met evenveel afgrijzen als we naar de Nederlandse verkiezingsuitslag zullen kijken, zullen we eind januari geschokt zijn door de overweldigende meerderheid die Likud zal halen in Israel. De partij van Sharon en Netanjahu staat voor ons voor de anti-vredespartij, de partij zonder zelfreflectie, die middels vergeldingsacties en constante vernedering van de Palestijnen, angst, haat en verderf zaait. De tweede intifada begon nadat Sharon de tempelberg bezocht, en veel mensen zien de op wraak beluste politiek van Israel als directe oorzaak van de grote hoeveelheid zelfmoordaanslagen in Netanja, Jerusalem en Tel Aviv.
Massaal wordt de petitie van Gretta Duisenberg's Stop de Bezetting getekend, het GroenLinks programma stelt harde sancties voor zodat Israel gedwongen wordt de bezette gebieden op te geven. De inzet van Europa in het conflict is niet eenduidig, maar wel duidelijk gericht op concessies van Israel, en wordt in Israel als bedreigend ervaren. Zowel de Palestijnen als de Europese Gemeenschap lijken te twijfelen aan het bestaansrecht van de staat Israel.
Het ontstaan van de staat Israel is een rechtsreeks gevolg van de holocaust in de Tweede Wereldoorlog. Het is dan ook niet zo gek dat met name Europese Joden massaal naar het beloofde land trokken, en een bijna idillische staat wilden stichten met een Europese, op sociaal-democratisch leest geschroeide, welvaartsstaat als uitgangspunt. Met massale hulp van Amerika ontstond een Joodse staat waarin Europese Joden het voor het zeggen kregen; jaren achtereen was de Arbeiderspartij de grootste. Joden uit andere werelddelen stemden veelal op Likud.
In de politiek van Israel is dus duidelijk een scheiding te zien in achtergrond van geboorte, maar ook in religieuze achtergrond; de Sjas partij is een machtsfactor van betekenis. Terwijl de arbeiderspartij een geseculariseerde partij is, die een multicultureel Israel predikt, is de Sjas voor een zionistische staat met Joodse constitutie. De interne verdeeldheid onder Joden in Israel zelf is enorm; het is een van de achtergronden waarom het conflict met de Palestijnen hen goed uitkomt; op het moment dat er echte vrede komt, zal de pleuris binnen eigen land uitbreken.
Van meet af aan is Israel een immigratie land; Joden komen vanuit de hele wereld. Recentelijk komen er vele Argentijnen, een massale toestroom van Russen is er sinds het einde van de Koude Oorlog. Twee of drie generaties geleden leefde bijna geen van de families al in het Midden Oosten. Maar de toestroom heeft zich wel verlegd; niet Europa, maar vooral uit Afrika en Zuid Amerika komen momenteel veel Joden naar het beloofde land. Sterker nog; de trek vanuit het onveilige Israel naar Europa van de Joden met Europese roots neemt steeds grotere vormen aan. En ondertussen worden steeds meer Joden uit de rest van de wereld genaturaliseerd
Een vrij toegankelijk land voor de Joden, zoals de Arbeiderspartij die wilde neerzetten, keert zich nu tegen zichzelf. Massaal verlaten Europese Joden, Arbeiderspartij stemmers, het Israelische vaste land, massaal blijven Likud stemmers komen. En daarmee komt een steeds grotere aanhang voor Netanjahu en Sharon, en wordt Mitsna kanslozer en kanslozer. En daarmee vervliegt langzamerhand iedere hoop op vrede.
2003 - www.jelmer.info