Jelmer's Infostek
artikelen geschreven
door Jelmer Uitentuis
De worsteling van de niet passivist
De redenen om militair in te grijpen in Irak kunnen plausibel klinken, maar toch ben ik tegen de oorlog.
In tijden van oorlog heb je het niet passivist altijd een stuk moeilijker dan als je gewoon passivist bent. Ik ben dat niet, dus moet ik een afweging maken of ik voor of tegen het ingrijpen in Irak ben. Tegen dus: Om een aantal redenen die er volgens mij meer toe doen dan de simpele redenden die Bush aanvoert om militaire actie te ondernemen.
De redenen om Irak aan te vallen, volgens Bush, op een rijtje. Een; Saddam is een gemene dictator, er is een regime wissel nodig. Twee; Saddam heeft massavernietigingswapens, hij moet ontwapend worden. Drie; Saddam is een bedreiging voor de vrede in het MiddenOosten en de wereld. Vier; Saddam voldoet niet aan Veiligheidraadsresoluties. Vier argumenten die ondanks dat ze discutabel zijn, een rechtvaardiging vormen voor ingrijpen, ook voor mij. Waarom dan tegen?
Allereerst omdat het proces naar de oorlog toe op een uitermate ineffectieve en ondoordachte manier is verlopen. Ten aanzien van de ontwapening van Irak is niet aangetoond dat Irak de wapens bezit die de Amerikanen verwachten aan te treffen, wat daarna zou moeten gebeuren is het aanbieden van een ontwapeningsprogramma, maar daartoe heeft het niet kunnen komen. Los hiervan is het natuurlijk al discutabel dat Irak het enige land is dat volledige openheid moet geven over zijn wapenarsenalen, iets wat geen enkel ander land ooit heeft moeten doen.
De uiteindelijke doelstelling die nu wordt gepredikt voor de oorlog is het afzetten van Saddam en het vestigen van een democratische regering. Met het expliciet benoemen van dit doel is de kans op escalatie van het conflict eerder groter dan kleiner geworden. Saddam gaat zijn massavernietigingswapens in stelling brengen op het moment dat hijzelf als een kat in het nauw zit. Dan zullen Israel, Koeweit, Qatar en Turkije doelwit worden van de meest schadelijke aanvallen met chemische en biologische wapens. Dit vormt een levensgrote bedreiging voor de toch al fragiele situatie in het Midden Oosten.
Als tweede wordt de oorlog in een religieus kader of zoals Huntington schreef in het kader van Botsende Beschavingen geplaatst. De oorlog is een heilige oorlog van de Islam tegen de westerse wereld. Iedere bevestiging van de Amerikaanse supermatie is een voedingsbodem voor groeiende onvrede binnen de extremistische islamitische gemeenschappen, all over the world, en daarmee voor nieuw terrorisme. Alle conflicten, hoe klein ook, zullen het karakter en het label krijgen van een beschavings- en culturenclash, welke een ontwrichting van de gehele wereld tot gevolg zal hebben.
Als derde argument is het stopzetten van de economische ontwikkeling van Rusland. Rusland heeft veel meer economisch potentieel in het Midden Oosten en met name Irak, dan Amerika ooit zal hebben. Een eventuele overwinning van Amerika snijdt direct de pas af voor economische samenwerking tussen Rusland en het Midden Oosten. De slag die Amerika probeert te maken is dus tweezijdig; Amerika zal het monopolie op oliebelangen en productie kunnen verkrijgen en Rusland daarmee buitenspel plaatsen.
Ik zie dus op korte termijn een gewelddadige militaire escalatie van de oorlog als een van de risico’s. Op langere termijn zie ik een risico in het vormgeven van twee fronten van economische en culturele botsingen; die tegenstellingen zullen zichtbaar worden gemaakt door eenieder die er baat bij heeft. Dit zal leiden tot een verregaande, wereldwijde destabilisatie.
Bush, Blair en Balkenende zijn duidelijk in hun argumentatie; die deel ik voor het grootste deel. Op basis van de vier eerder genoemde argumenten zou ik voor het ingrijpen in Irak zijn. Met oog op de verwachte destabilisatie op korte en lange termijn kan ik niets anders dan tegen deze oorlog zijn.
2003