Ik belde gisteren even met David Rietveld, die zich samen met Arno Bonte kandidaat heeft gesteld voor het voorzitterschap van GroenLinks. Hun kandidatuur is afgewezen en het advies van de commissie is bindend. Dat laatste begreep ik niet helemaal, vandaar mijn vraag om opheldering.
Het is simpel: als je kandidaat bent voor een functie, dan moet je eerst door een commissie geschikt worden geacht alvorens echt kandidaat te kunnen zijn. Ongeacht welke functie.
Dus dat is democratie volgens GroenLinks?
Het advies van de commissie is dus niet adviserend, maar dwingend.
Dat is echt een lacune in dit stelsel; want daardoor ligt de macht niet bij de leden, maar bij de commissie.
Simpel: om Femke van haar troon te stoten heb je slechts een aantal vriendjes in de commissie nodig. Die hoeven alleen maar Femke ongeschikt voor een nieuw lijsttrekkerschap te vinden, en daarmee is de kous af.
Dat is te zot voor woorden.
De concentratie van de macht is juist een van de dingen die je probeert te vermijden door een democratisch stelsel. Nu heeft GroenLinks een surrogaat democratisch vehicle gekozen, dat zich gemakkelijk tegen zichzelf kan keren.
Dit moet zo snel mogelijk, en zonder aarzeling worden rechtgezet. Op het volgende congres.