Categorie: leesvoer
Door: Jelmer
Datum: 25/09
Duitsland wordt wereldwijd beschouwd als belangrijke voorloper op het gebied van duurzame energie. Een erfenis van de deelname van de Groenen aan de regering. De SPD heeft toen genomen maatregelen bewaakt en op sommige punten wat verbeterd. Zondag, wanneer er Bondsdagverkiezingen zijn, is het er op of er onder voor deze klimaatmaatregelen. Dan kiest Duitsland een nieuwe regering, en de kans is groot dat de sociaaldemocraten dan naar de oppositiebanken wordt verwezen. Christendemocraten en liberalen willen atoomfabrieken langer laten openblijven en nieuwe bouwen om milieuwinst te boeken. De investeringen in wind- en zonne-energie wordt in hun voorstellen uitgekleed.
Een van de meest aangehaalde energieprojecten is de subsidieregeling voor zonnecellen op je dak. De regeling is dusdanig gunstig dat er allerlei kleine bedrijfjes zijn ontstaan die bij huiseigenaren langsgaan om hen te vragen of zij zonnecellen op hun dak willen hebben. De huiseigenaren in kwestie krijgen daar een flinke duit voor en hele gunstige elektriciteit. Op grote schaal wordt klein initiatief beloond. En dat betekende de laatste jaren dat bekende Duitse zonnecellenfabrikanten te maken kreeg met toegenomen vraag. Hierdoor is onder andere meer geld beschikbaar gekomen voor ontwikkeling van efficiëntere zonnecellen, en zijn de productiekosten naar beneden gegaan.
Toch staat de subsidieregeling onder druk. Natuurlijk omdat het een subsidie an sich is, en sommige partijen en mensen hebben het gewoonweg niet zo op overheidsingrijpen. Maar die mensen maken graag gebruik van het argument dat de laatste tijd opgeld doet. Die zonnecellen zijn namelijk roofgoed; georganiseerde criminele bendes stelen zonnecellen en verkopen die in met name het voormalig oostblok. Daar is goud geld mee te verdienen, dus vreemd dat ze dat doen is het niet.
Voor eigenaren van deze zonnecellen is er weinig aan de hand. Die krijgen geld van de verzekering en binnen de kortste keren hangen er weer nieuwe blinkende platen te wachten op de volgende langsrijdende bende.
Hier is een rare mechaniek gaande: door de georganiseerde criminaliteit worden zonnecellen geëxporteerd naar landen waar de ontwikkeling op gebied van duurzame energie achterloopt. Zij maken dus een inhaalslag. Ondertussen blijft de vraag in Duitsland naar die dingen hoog; daardoor komt er meer financiële ruimte voor innovatie, en dalen de productiekosten verder. Eigenlijk is dit dus een win-win situatie voor het klimaat. Verzekeraars worden van deze conclusie niet zo blij; want het kost hun klauwen vol geld.
Goedbeschouwd wint het klimaat het hier door oneerlijkheid. En inderdaad: eigenlijk is dat niet goed. Maar in plaats van de regeling als zodanig ter discussie te stellen kan er ook gekozen worden voor een verdere stimuleringsmaatregeling. Een recyclingpremie; na drie jaar krijg je een nieuwe zonnecel, en de oude gaat naar land Y. Zo doen we dat met lease auto's ook.
Het zou jammer zijn als de effectieve subsidieregeling op zonnecellen wordt stopgezet op basis van kunstmatige argumenten. Daarmee kan Duitsland zijn voorloperspositie kwijtraken. En niet omdat andere landen beter worden, maar omdat dat land zelf slechter wordt. Dat zou echt doodzonde zijn.
Een van de meest aangehaalde energieprojecten is de subsidieregeling voor zonnecellen op je dak. De regeling is dusdanig gunstig dat er allerlei kleine bedrijfjes zijn ontstaan die bij huiseigenaren langsgaan om hen te vragen of zij zonnecellen op hun dak willen hebben. De huiseigenaren in kwestie krijgen daar een flinke duit voor en hele gunstige elektriciteit. Op grote schaal wordt klein initiatief beloond. En dat betekende de laatste jaren dat bekende Duitse zonnecellenfabrikanten te maken kreeg met toegenomen vraag. Hierdoor is onder andere meer geld beschikbaar gekomen voor ontwikkeling van efficiëntere zonnecellen, en zijn de productiekosten naar beneden gegaan.
Toch staat de subsidieregeling onder druk. Natuurlijk omdat het een subsidie an sich is, en sommige partijen en mensen hebben het gewoonweg niet zo op overheidsingrijpen. Maar die mensen maken graag gebruik van het argument dat de laatste tijd opgeld doet. Die zonnecellen zijn namelijk roofgoed; georganiseerde criminele bendes stelen zonnecellen en verkopen die in met name het voormalig oostblok. Daar is goud geld mee te verdienen, dus vreemd dat ze dat doen is het niet.
Voor eigenaren van deze zonnecellen is er weinig aan de hand. Die krijgen geld van de verzekering en binnen de kortste keren hangen er weer nieuwe blinkende platen te wachten op de volgende langsrijdende bende.
Hier is een rare mechaniek gaande: door de georganiseerde criminaliteit worden zonnecellen geëxporteerd naar landen waar de ontwikkeling op gebied van duurzame energie achterloopt. Zij maken dus een inhaalslag. Ondertussen blijft de vraag in Duitsland naar die dingen hoog; daardoor komt er meer financiële ruimte voor innovatie, en dalen de productiekosten verder. Eigenlijk is dit dus een win-win situatie voor het klimaat. Verzekeraars worden van deze conclusie niet zo blij; want het kost hun klauwen vol geld.
Goedbeschouwd wint het klimaat het hier door oneerlijkheid. En inderdaad: eigenlijk is dat niet goed. Maar in plaats van de regeling als zodanig ter discussie te stellen kan er ook gekozen worden voor een verdere stimuleringsmaatregeling. Een recyclingpremie; na drie jaar krijg je een nieuwe zonnecel, en de oude gaat naar land Y. Zo doen we dat met lease auto's ook.
Het zou jammer zijn als de effectieve subsidieregeling op zonnecellen wordt stopgezet op basis van kunstmatige argumenten. Daarmee kan Duitsland zijn voorloperspositie kwijtraken. En niet omdat andere landen beter worden, maar omdat dat land zelf slechter wordt. Dat zou echt doodzonde zijn.