http://www.jelmer.info/nucleus333/ > de mening van jelmer uitentuis en-us Nucleus CMS v3.33 � Weblog http://backend.userland.com/rss http://www.jelmer.info/nucleus333//nucleus/nucleus2.gif http://www.jelmer.info/nucleus333/ http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=118
Esteban ging in de tegenattaque, en schopte, nadat hij aangevallen werd, de belager een aantal malen. Ookal lag de 19-jarige al op de grond, en was er geen sprake meer van directe bedreiging, de doelman ging door. Hiervoor kreeg Esteban, conform de spelregels, een rode kaart. Die kaart is geseponeerd.

Met andere woorden: het onbesuisd attackeren door de supporter wordt, nog voordat de rechtbank uitspraak heeft gedaan, al bestraft met 2 straffen. Het onbesuisd attackeren door de doelman wordt niet bestraft, hij wordt zelfs in het geheel niet vervolgd.

Dat lijkt meten met twee maten. We vinden het namelijk ernstig als er nodeloos geweld wordt toegepast. De supporter deed dat. De doelman deed dat ook: nadat de supporter op de grond lag vormde deze geen bedreiging meer voor de doelman. In juridische zin zouden dus beide vervolgd moeten worden.

Straks gaat de rechter uitspraak doen. Die zal bovenstaande feiten meenemen in zijn uiteindelijke oordeel. De kans dat de supporter een lagere straf zal krijgen, doordat “we” het geweld van de doelman billijken, is behoorlijk groot. Wanneer de supporter er met een kleine taakstraf vanaf zou komen, zou dat niet onlogisch zijn.

We moeten ons bedenken of we die consequentie willen: het attaqueren van mensen wordt minder bestraft omdat we het niet erg vinden als iemand onbesuisd terugattaqueert. Ik ben voor de harde lijn: beide vormen van geweld moeten zonder pardon keihard worden aangepakt. ]]> dagelijks commentaar http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=118 Sun, 25 Dec 2011 13:21:49 +0100 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=117
Als er een redelijk vermoeden is dat je Europeaan bent, zou zo'n detentie natuurlijk nooit plaats kunnen hebben. Want we hebben Europees vrij verkeer van personen. Al helemaal niet als jij een onvervalst Amsterdams accent ten gehore kunt brengen. Toch gebeurt dat wel. Volgens Europese regelgeving mag dat niet, maar daar trekt de Nederlandse justitie zich niets van aan.

Moet iemand zijn naam zeggen als hij opgepakt wordt? Er is namelijk ook de vrijheid om niets te zeggen. En mag je iemand vasthouden, terwijl je er vrij zeker van kunt zijn dat je geen grond hebt om dat te doen? Wat vind de belastingbetaler er van dat je iemand maanden opsluit, achteraf nog een schadevergoeding moet betalen ook, terwijl je eigenlijk wist dat je geen reden had om diegene in de cel te laten zitten?

Het in vreemdelingendetentie zetten van mensen die hun naam niet zeggen is een juridisch dwaalspoor. De omgekeerde bewijslast zou nooit mogen leiden tot het bewust vastzetten van mensen waarvan er aanwijzingen zijn dat ze niet onrechtmatig in Nederland verblijven. Met andere woorden: dit juridische trucje wordt misbruikt om onwelgevalligen op te bergen. Dat is bizar, en druist tegen de rechtstaat in.]]> leesvoer http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=117 Wed, 5 Oct 2011 14:12:46 +0200 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=115
We kunnen hopen op het wonder dat GroenLinks buiten zijn oevers treedt, dat plotseling de echte liberalen uit het VVD-electoraat op GroenLinks gaan stemmen, dat PvdA-ers die wel willen hervormen en ook de potentiele D66 aanhang massaal naar GroenLink overstapt. Dan is GroenLinks inderdaad wel een partij waarmee men rekening moet houden. In de realiteit is dat droombeeld vrijwel onmogelijk.

Het is daarom belangrijk de schroom van de samenwerking met andere partijen dan de PvdA van ons af te werpen en te kijken hoe wij politiek inhoudelijk tot een sterkere agenda kunnen komen, die de machtsbasis van GroenLinks als hervormingsgezinde “midden”partij kunnen uitbouwen. Kijken we naar de grondbeginselen van D66 en GroenLinks, dan liggen die niet ver van elkaar vandaan. Het mensbeeld komt redelijk overeen, en GroenLinks en D66 hebben een tamelijk overlappend (potentieel) electoraat. Het gaat uiteindelijk om hoe dat zich vertaalt naar concrete programmapunten. En daar kunnen beide partijen nog veel van elkaar leren.

Inhoudelijk programma
Ik verbaas me regelmatig over de democratiseringsagenda van D66. Die is namelijk veel uitgebreider en doordachter dan die van GroenLinks. Binnen GroenLinks is de mores dat verstandig bestuur niet aan de gewone burger kunnen overlaten. GroenLinks laat bijvoorbeeld de burgemeester kiezen door de gemeenteraad en is tegen een rechstreekse verkiezing door de burger zelf. Het dieptepunt was natuurlijk het verwerpen van het referendum uit angst dat burgers de progessieve agenda niet zouden ondersteunen. GroenLinks wantrouwt de burger die zelf mag beslissen over de bestuurlijke agenda.

Dit terwijl de partij op economisch gebied wel heel veel waarde hecht aan burgerlijke ongehoorzaamheid en eigen initiatief. En zich duidelijk keert tegen te grote invloed van grote bedrijven en conglomeraten op de markt, zeker als het gaat om nutsvoorzieningen. Hierin staat de macht van de burger veel meer centraal. Twee concrete voorbeelden: GroenLinks promoot eigen energie-opwekking via wind- en zonneenergie, en is voorstander van kraken om zo druk op vastgoedbezitters op te voeren om hun gebouwen niet leeg te laten staan. En zo zou ik nog wel door kunnen gaan.

Wat D66 ontbeert is die laatste agenda. De democraten zijn op het gebied van bestuurlijke democratisering radicaler in hun keuzes dan GroenLinks, maar het economisch programma dat daarbij hoort ontbreekt. Het rare, en het positieve, is dat GroenLinks dat programma meer in zich heeft. GroenLinks prikkelt in zijn programma de economie veel slimmer de gewenste kant op, en laat de macht van de burger en kleine bedrijven prevaleren boven die van grote conglomeraten.

Dit is de kern van waar de twee partijen elkaar kunnen en moeten vinden: een radicale democratiseringsagenda, zowel op bestuurlijk als op economisch niveau. Het betekent een hervorming van het bestuurlijk en economisch landschap. Dit heeft implicaties op de inrichting van de verzorgingsstaat en op de rechtstaat, waarin de beide partijen elkaar nu al redelijk dicht naderen.

Fusie?
De vraag die uit zo'n strategische samenwerking natuurlijk naar voren komt is of GroenLinks en D66 uiteindelijk zouden moeten fuseren. Het antwoord daarop hangt van de samenwerking af. In mijn analyse geef ik aan dat een radicaal keuze voor de democratiseringsagenda zo'n fusie inderdaad mogelijk zou maken. Maar er zitten een aantal valkuilen bij dat vooruitzicht.

Als er niet gekozen wordt voor het doortrekken van de democratiseringsagenda, maar daarentegen de kool en de geit gespaard worden, dreigt er een partij te ontstaan zonder aansprekende en onderscheidende agenda. Daarmee wordt het politieke verschil niet gemaakt, en wordt een gefuseerde partij een kopie van VVD, CDA en PvdA bij elkaar. De nieuwe partij dient echt een duidelijke democratiserings- (en dus hervormings)koers voor te staan.

Twee: politieke macht vereist dat men de rug recht houdt op het moment dat het nodig is. GroenLinks en D66 zijn beide te compomisgericht. Dat heeft enerzijds te maken met de te kleine machtspositie die beide partijen hebben. Anderzijds met het gebrek aan politieke tentakels op plekken waar dat nodig is (D66 heeft daaraan beter gebouwd dan GroenLinks, maar CDA, PvdA en VVD domineren deze posities). En als derde: GroenLinks en D66 hebben beide nooit de positie veroverd waarmee zij per se nodig waren in het politieke spectrum, en uit dat Calimero gedrag komt een hoge mate van compromisbereidheid voort. Zowel GroenLinks als D66 hebben de neiging te denken dat iets altijd beter is dan niets. Daar moet de combinatie, al voordat ze eventueel samen gaan, vanaf.

Drie: GroenLinks en D66 moeten met elkaar geoefend hebben, en daarbij vooral of zij elkaars rug kunnen dekken. Daarom is de strategische expeditie die Snels voorstelt ook weldegelijk een opmaat tot een fusie. Als de twee partijen er in slagen elkaar de vliegen niet af te willen vangen, op gebied van economie, democratisering en milieu gezamenlijk op te trekken en achter elkaar te gaan staan op het moment dat dat nodig is, dan is er een gerede kans dat de samenwerking uitmondt in een fusie. Dit vereist afstemming, heldere keuzes en een olifantenhuid tegen kritiek, ook uit eigen geledingen.

De kans op succes
De positionering van die nieuwe partij is niet per se in het midden, zoals Snels betoogd. Dat komt doordat de links-rechts tegenstelling steeds meer een kunstmatig in stand gehouden status quo behelst. Zowel links als rechts opereren behoudende partijen die nauwelijks vooruit willen kijken, en niet willen nadenken over oplossingen die buiten hun traditionele denkpatroon passen. Eigenlijk zijn de meeste partijen conservatief. Binnen D66 en GroenLinks is nog vooruitgangsdenken te ontwaren. Het samenwerkingsverband moet dus worden gepositioneerd naast de links-conservatieve (PvdA, SP) stroming, en de rechts-conservatieve stroming (VVD, CDA). Van mij mag het een progressieve-middenstroming genoemd worden, als maar duidelijk is dat GroenLinks en D66 uit de huidige politieke impasse willen ontsnappen.

De mogelijkheid om deze samenwerking tot stand te brengen, is er. Het lag niet aan Pechtold en Halsema dat het hervormingskabinet PaarsPlus niet van de grond kwam. Zowel in de Tweede Kamerfractie van D66 als van GroenLinks zitten mensen met visie, die op veel gebieden met elkaar kunnen samenwerken. Maar samenwerking vereist durf. Als GroenLinks en D66 hun agenda echt willen doorzetten, dan is het verstandig om na te denken hoe hun machtspositie te vestigen en te verstevigen. Dat kan beter samen dan alleen. ]]> leesvoer http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=115 Mon, 19 Sep 2011 15:11:56 +0200 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=114 Door Nederland loopt een fietspad. Van Lauwersmeer naar Heikant. Het heet het Pieperpad, en is een route langs biologische aardappelenboeren. Als je de route aflegt leer je alle aspecten van de bio-aardappel kennen. Ter gelegenheid van het tweejarig bestaan van de route werd een feestje gehouden. Ik mocht dat presenteren.
En opeens was de aardappel geen saaie knol meer. Ik verdiepte me dagenlang in de pieper, en kwam er achter dat de bio-aardappel een ontzettend interessant en complex product is. De aardappelboer heeft te maken met nieuwe soorten, verschillende kleuren piepers, schimmels, aardappelziekten. En doordat de bioboer niet met gif spuit is het risico dat hun oogst mislukt veel groter dan bij een convenstionele boer.
Dat de duurste aardappel 35 euro per kilo kost, en dat onduidelijk is hoe zwaar de zwaarste pieper was. Maar mijn facinatie zat vooral in de vergankelijkheid van rassen: veel soorten zijn na een aantal jaar uit, en worden dan niet of nauwelijks meer verbouwd. Het duurt jaren (rond de 14 jaar) om een nieuw type op biologische wijze te ontwikkelen.
Opeens smaakt mijn friet echt beter.

(Feestje voor Pieperpad, 23 augustus in Nieuw Beijerland, in opdracht van Bionext en Greenpeace. Gasten oa: Guido van Woerkom (anwb), Knol d'Amour.)]]> dagelijks commentaar http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=114 Sun, 18 Sep 2011 13:57:56 +0200 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=112 Die reactie had ook ik op de schietpartij in Alphen aan de Rijn, op de bomaanslag in Oslo, en de schietpartij op Utoya. Iedere terroristische aanslag die er gebeurd vind ik erg. De daders vind ik eikels. Direct na zo'n daad zie ik op twitter allerlei mensen hun mening over de gebeurtenis geven. Die zijn allemaal ongeveer gelijk aan mijn reactie. Maar ik zet mijn reactie niet op twitter of facebook.Na de aanslag in Oslo en op Utoya reageerde de minister president. Hij liet weten dat hij zijn condoleances heeft overgebracht aan de Noorse premier. En even later stonden de reacties van politici en politieke partijen online. De SP, de VVD, GroenLinks en ook de PVV laten weten geschokt te zijn, en mee te leven.

Moet dat? Waarom moet de VVD vertellen wat de premier ook al heeft gezegd. Moet de PvdA sowieso reageren, ook al zegt die partij precies hetzelfde als Rutte? Omdat als ze het niet doen ze de hoon in de media kunnen verwachten? Zou er iemand denken dat als de SGP niet reageert, die partij zo'n ramp niet erg zou vinden?

Ik vind het absurd. Een volksvertegenwoordiger moet een regering controleren. En daarom zou een politieke partij eigenlijk alleen moeten reageren als deze het niet eens is met de reactie van de regering. Als Ruttes reactie netjes en waardig is, hoeft geen andere politicus zich uit te spreken. Immers, ook al heb ik Rutte niet gekozen, hij spreekt namens het Nederlandse regering, volk en volksvertegenwoordiging. Politici en partijen die hun eigen reactie willen geven, lijken het statement van de premier niet ondersteunen.

Dat is geen steun in de rug voor de slachtoffers. Geen slachtoffer schiet er iets mee op, geen familielid wordt daardoor getroost, geen vriend of vriendin denkt om zulke statements een partij te gaan stemmen. Het lijkt er op dat partijen electoraal gewin proberen te halen uit een ramp. En denken politici dat door hun reactie meer mensen op hen gaan stemmen?

Mensen zullen mij niet minder snel opbellen omdat ik geen statement heb gemaakt over de ramp in Noorwegen. En als mensen vragen aan me wat ik ergens van vind, verwijs ik niet direct naar het statement van Rutte. Natuurlijk vind ik het erg, en als een slachtoffer aan mij zou vragen wat ik er van vind, dan zou ik hem zeggen dat hij op alle steun kan rekenen. Dat hoef ik niet in het openbaar te doen.

Bij rampen is er geen plaats voor onnodige openbare statements. Mensen en politieke partijen hoeven niet te reageren, ook niet als journalisten er om vragen. De eerste politieke partij die zegt: u hoort van mij zodra ik het niet eens ben met wat de premier zegt, verdient een pluim. Bij rampen staan slachtoffers centraal. Daar past geen politieke vliegenvangerij bij, maar een nuchtere constatering dat de premier namens alle Nederlanders heeft gesproken.]]> leesvoer http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=112 Mon, 25 Jul 2011 09:25:40 +0200 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=111 Rutte wijst daarbij vooral op economische eigen verantwoordelijkheid, waarbij mensen zichzelf moeten zien te onderhouden, en waarbij het gebruik van overheidsgelden (uitkeringen en subsidies) zoveel mogelijk moet worden afgebouwd. Een burger kan slechts bij de overheid terecht als hij geen enkele andere mogelijkheid meer heeft om naar uit te wijken. De markt is de primaire partij om individuele problemen op te vangen. En de staat is er om belastingen te innen.

Het concept eigen verantwoordelijkheid heeft een aantal bruikbare uitgangspunten. Het is inderdaad supermotiverend als je als burger veel mogelijkheden hebt om je eigen dingen te doen. Mensen willen graag hun eigen ideeën uitvoeren en ontplooien en daarvoor is een verstikkende bureaucratie niet handig. In regels en procedures smoren goede initiatieven. En de tijd die mensen kwijt zijn om formulieren in te vullen en zich te verantwoorden beschouwen ze vaak als onnodig teken van wantrouwen.

Zelforganisatie kan bij eigen verantwoordelijkheid een grote rol spelen. In de ideologische terminologie van Rutte en co, zou een verdere stimulering daarvan dus op zijn plaats zijn. Via sociale netwerken is het zeer gemakkelijk medestanders te vinden om gezamenlijk nieuwe initiatieven te starten. Wanneer je iets nodig hebt, of een dienst zoekt, twitter je dat via durftevragen. Wanneer je een club wil oprichten voor boodschappenhulp voor ouderen in de buurt, is dat met een paar muisklikken gedaan. Hierdoor worden de creativiteit en innovatiekracht die in de samenleving aanwezig is, ten volle benut.

Op het eerste gezicht is eigen verantwoordelijkheid dus een prachtig concept. Maar de wijze waarop Rutte dat concept inkleedt is juist het tegengestelde hiervan. In plaats van meer macht en initiatief te leggen bij de burger, legt dit kabinet dat juist in handen van reeds bestaande instituten en bedrijven.

Het meest in het oog springende voorbeeld is de afschaffing van het persoonsgebonden budget. Dit succesvolle instrument heeft er toe geleid dat mensen op eigen initiatief creatieve vormen van hulp konden aanboren. Om de ontwikkeling van hun kinderen te verbeteren, om opvang te regelen. Om een vrijwillige chauffeursdienst te organiseren voor gehandicapten, of om een boodschappenclub voor de ouderen in de wijk te regelen. Door het afschaffen van het persoonsgebonden budget wordt de verantwoordelijkheid die burgers zelf nemen minder vanzelfsprekend. Kinderen, ouders, gehandicapten en ouderen zullen meer afhankelijk worden van instituten. Dit is niet alleen duurder, het maakt zorg ook minder leuk, zowel voor degene die zorg behoeft, als voor degene die het uitvoert.

Een tweede voorbeeld is energiebeleid. Mensen zijn supergeïnteresseerd om zonnepanelen op hun dak te plaatsen, om zo zelf hun eigen energie te gaan opwekken. Dat scheelt Co2 uitstoot, en uiteindelijk ook in de portemonnee. Omdat de panelen zelf enorm in prijs zijn gedaald wordt het subsidiesysteem dat door dit kabinet is afgeschaft nauwelijks gemist. Toch zijn er diverse blokkades in onder andere wetgeving, om een massale doorbraak van zonne-energie te forceren. In plaats van die obstakels te verwijderen – een wettelijk bepaald feed-in-tarief, het gemakkelijk leveren van elektriciteit aan buren, een laag btw tarief voor zonnepanelen – wordt volop ingezet op energie uit bestaande grote energiebedrijven. Dus staat een nieuwe kerncentrale als hoogste prioriteit op de agenda. Waar burgers hun eigen verantwoordelijkheid graag willen nemen, negeert de regering deze initiatieven ten gunste van grote energieconglomeraten.

Ook de bezuinigingen op het kunstbeleid zijn een uiting van diezelfde trend. Kunstinstellingen, theatergroepen en beeldende kunstenaars worden doorverwezen naar de markt om hun benodigde gelden te verzamelen. Maar in plaats van de nog beschikbare subsidie toe te kennen aan nieuwe initiatieven, of plekken waar deze nieuwe initiatieven zich kunnen ontwikkelen, wordt daar juist op gekort. Bestaande topinstituten worden in de bezuinigingsoperatie ontzien. Daarbij is het voor marktpartijen veelal interessanter om hun naam aan deze topinstituten te koppelen. Op die manier worden nieuwe kunstinitiatieven dubbel ontmoedigd. De eigen verantwoordelijkheid van kunstenaars wordt door de regering niet gestimuleerd, maar in de knop gebroken.

De innovatie-topteams, die door het ministerie van ELI ingesteld werden, bestonden met name uit gearriveerde mannen. De adviezen die zij schreven staan bijna allemaal met de rug naar de samenleving. De innovatieve kracht ligt op straat, maar deze rapporten focussen zich op vrijwel uitsluitend op versterken van het Nederlandse top-bedrijfsleven. Innovatieve kracht zou moeten komen uit research and development gestuurd vanuit deze bestaande multinationals. Het MKB en de wetenschap mogen dan bij hen aankloppen om een extra duw in de rug te krijgen.

Terwijl het kabinet mooie woorden spreekt over eigen verantwoordelijkheid, hevelt het die verantwoordelijkheid juist over naar grote marktpartijen en instituten. Ondertussen voltrekt zich een verandering waarin individuele burgers zelf de touwtjes in handen gaan nemen. De regering lijkt zich volledig af te sluiten voor die ontwikkeling, maar zal binnenkort ingehaald worden door de realiteit. Voor echte verantwoordelijkheid moet het kabinet niet bij de vastgeroeste bedrijven en instituten zijn. Wil Rutte zijn eigen woorden serieus nemen, dan benut hij de creativiteit, innovativiteit en initiatieven van burgers. En geeft hij juist hen de mogelijkheden om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen. In zijn huidige beleid is daarvan geen sprake.
]]> leesvoer http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=111 Sun, 24 Jul 2011 10:57:06 +0200 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=110
Eenmaal in de zoveel tijd valt een jochie uit een klein dorpselftal op door zijn snelheid, doorzettingsvermogen en techniek. En zo iemand speelt jaren later in het Nederlands elftal. Of in het nationaal hockeyteam. Het duurt een tijdje voordat een talent zich ontwikkeld heeft tot topspeler. En zo halen we gouden plakken op de olympische spelen, en worden we 2e op het WK voetbal. In handbal en basketbal zijn we, mede doordat in Nederland nauwelijks mensen aan die sporten doen, matig, en nooit op een WK aanwezig.

Met kunst is dat precies hetzelfde. Geen top zonder breedtesport. Door de voorgestelde bezuinigingen worden de clubs waar kunstenaars zich ontwikkelen afgebroken, met name in de podium- en de beeldende kunsten. Talenten krijgen dus geen mogelijkheden meer zich te ontwikkelen tot excellentie.

Om naar de top te komen moeten kunstenaars, volgens de staatssecretaris, op zoek naar sponsoren en geldschieters. Eenmaal aan de top hoef je veel minder sponsoren te zoeken, want topinstellingen worden wel flink gesubsidieerd. Het is een beetje zoals aan Arjen Robben een extra staatsloon te geven.

De verschraling aan de top zorgt ook voor een ander probleem. Toen rond 1995 Ajax heer en meester was van zowel het Nederlands als het Europees voetbal, was er aan de Nederlandse competitie geen reet aan. Tegelijkertijd was het Nederlandse elftal niet best. Op de posities waar bij Ajax buitenlanders speelden, hadden andere clubs geen goede vervangers. Het duurde jaren voordat die balans weer hersteld was. Een enkele topclub maakt nog geen topcompetitie.

Kunst en sport zijn verschillende dingen. Kunstenaars hebben meer tijd nodig om zich te ontwikkelen, en blijven dat ook doen tijdens hun hele (werkzame) leven. Ze werken meestal keihard, en veelal hebben ze er nog een baantje bij om de eindjes aan elkaar te knopen. Sporters hebben een makkelijkere en kortere carriere. Niemand twijfelt aan de noodzaak van sportclubs en faciliteiten, en talent moet snel boven komen drijven omdat na hun 35e hun houdbaarheid begint op te raken.

Maar de bezuinigingen op de kunsten zijn ongeveer gelijk aan het opheffen van alle amateurvoetbalclubs van Nederland en toch verwachten dat de nieuwe Robin van Persie zich vanzelf meldt bij die ene topclub die Nederland dan nog rijk is.]]> leesvoer http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=110 Mon, 20 Jun 2011 16:48:47 +0200 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=109 Ik doe even met ze mee. Ik pak een blender, gooi er kolen en uranium in, wat gas, wat water, wind en zon. Het gas vervliegt direct in de lucht, niet prettig. Wind en zon kun je niet in een blender vangen. Blender aan: resultaat is een zwarte gevaarlijke drap waar we niks mee kunnen.
Kiezen we alleen voor wind, zon en water. Weer de blender aan. Resultaat is nog steeds bruikbaar water.
Wat mij betreft stoppen we dus geen kolen en uranium meer in de energiemix, en gebruiken we gas alleen als het echt nodig is.]]> dagelijks commentaar http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=109 Sun, 27 Mar 2011 19:49:40 +0200 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=108 Maar nee: mijn vriendin moet zich melden bij de Vreemdelingenpolitie. Over drie weken. Met een overload aan documenten. Gezellig tussen de Oekraieners, Chinezen, Iraniers en Ghanezen. En de komende drie weken mag er dus niet legaal gewerkt worden.
Natuurlijk: als we geen EU gehad zouden hebben, geen vrij verkeer van werknemers, dan zou ik deze handelswijze volstrekt normaal vinden. Maar dat hebben we wel, deze gang van zaken vind ik dus absurd.
En zeker omdat ik, toen ik twee jaar geleden naar Hamburg ging om daar tijdelijk te wonen, ik 3 minuten in het stadhuis ben geweest, 2 handtekeningen heb gezet, en toen al ingeschreven Hamburger was en gerechtigd te werken en zelfs te stemmen!
Kan dat in Nederland dan ook niet? Ik speur het internet af en het lijkt er inderdaad op dat een EU-burger precies dezelfde procedure moet doorlopen als een Afrikaan of Aziaat. De EU bestaat dus gewoon niet in Nederland.
Of weet iemand hoe het wel gemakkelijk kan? Je kunt me mailen op info [apenstaart] jelmer.info
]]> dagelijks commentaar http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=108 Wed, 9 Mar 2011 18:09:30 +0100 http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=107 En daar had je Ad Koppejan weer. Met een een goedgeplaatste klap uit de linkerhoek.
Koppejan wil de positionering van de partij ter discussie stellen. Het lukt hem niet zo goed, want Verhagen, Hillen en Bleker hebben hun grip op de partij stevig in handen. Maar Koppejan waarschuwt: de rechtse koers gaat de partij opbreken. Dat doet het al.
Vreemd ook dat het CDA zich zo duidelijk conservatief wil neerzetten. De partij positioneert zich tussen VVD en PVV in. Terwijl Wilders zich sterk richt op voormalig CDA kiezers en de partij geheel uitzuigt, en de VVD de traditioneel door CDA ingenomen middenpositie inneemt.
De sfeer in de gedoogcoalitie is goed, aldus de CDA-top. Ik kan het me niet voorstellen. Wilders is uit op het leegvreten van het CDA, en niemand legt hem een strobreed in de weg. Buiten de top zijn er nog mensen die geloven in de Christen-Democratie. Verhagen, Hillen en Bleker hebben de moed al opgegeven.
]]> dagelijks commentaar http://www.jelmer.info/nucleus333/index.php?itemid=107 Fri, 4 Mar 2011 12:41:11 +0100